ciftcilik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ciftcilik etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

26 Aralık 2011 Pazartesi

Yagmurlu Mevsimde Topragi Besleme

Buralarda yagmurlu mevsime girdik. Artik destek bitkilerinin ciddi budanip diger bitkilerin altina serilmesi zamani. Disaridan girdiyi en aza indirgemek icin kendi organik maddemizi kendimiz yetistirmede bu sene biraz daha iyi bir durumdayiz.

Oncelikle bu zamana kadar buyumelerine izin verip guzel sari ciceklerini doyasiya seyrettigimiz burada boz ot denen cok yillik bitkileri oldukca dipten budamaya basladik. Asagidaki fotograflarindan bu bitkiyi taniyip da latincesini bulmamizda bize yardimci olan cikarsa harika olur, bitkinin ozelliklerini biraz daha iyi ogrenmis oluruz.





Her biri en yakininda dikilmis olan agac ya da calinin dibine mulch oldu. Boylece herkesin bunlar hicbir ise yaramaz dedikleri calilar hem bizim arazinin corak kisimlarini yaz boyunca yesillendirdiler hem de simdi mulch olarak diplerden getirdikleri besinlerle topragin ust kismini besliyorlar.

Bu amac icin ikinci besin kaynagimiz kibris akasyalari. Bu aralar beklenen firtina oncesi, ozellikle dallari sikisik olanlarina oncelik vererek budama yaptik.





Simdi bu yapraklar ve ince dallar da mulch oluyor. Kalin dallari ise odun olarak ayiriyoruz.



Bu arada yabani otlarla coktan baris yaptik. Onlar arasinda derin kokluleri ayirdedip onlari olabildigince buyutuyoruz. Eksi kulak gibi yogun yayilanlari bicip mulch olarak kullaniyoruz.

Bugune kadar mulch icin cogunlukla disaridan organik madde tasidigimizdan yerinde bu ihtiyaci en azindan kismen gorebilmek cok hos oldu. Zaman icinde kurak bir cografyada bile organik madde fazlaligi yaratabilecegimizi hissetmeye basladik.

Not: Bozotun yeni bir fotografi:

13 Haziran 2011 Pazartesi

Bu Yilin Civcivleri

Tavuk sayimiz zaten basedebilecegimizden fazla degilmis gibi yeni civcivler eklenmeye devam ediyor. Su anda civciv ve annelerini de sayarsak 5 ayri koloni, 5 farkli gezici kumes prototipinde yasiyorlar ve yemiydi, suyuydu, gezdirmesiydi, yemek artiklariydi derken bizi epey peslerinde kosturuyorlar.

Bu senenin civcivlerinin aramiza katilmasi oldukca macerali oldu. Ilk olarak daha once 2 kere bu isi yapan kadrolu anne tavuk nisan ortasi kuluckaya yatti. Altina 11 tane yumurta koyduk. Ardindan da mayis ortasinda ikinci bir tavuk gurk oldu.

Tavuklar 1-2 gun onceden kabararak dolasmalari ve cikardiklari "gurk gurk" seslerle (buralilarin deyimi ile gurkuldayorlar) kuluckaya hazirlandiklarini haber veriyorlar. Biz sonunda onlari bir aksam kumesin follugunda hala oturur durumda gorunce islemin basladigini anliyoruz. O aksam hava karardiktan sonra tavuk ve altindaki yumurtalari (bazilarini kendimizce daha iyi yumurtalarla degistirerek), kulucka suresinin geri kalani icin daha uygun bir mini kumese tasiyoruz.

Yumurta koyarken aklimiz sira iyi bir is yaptigimizi zannederek bazi cok iri yumurtalar koyduk, onlar hep cift sarili ve dolsuz cikti. Sonradan yaptigim okumalar cok iri ve cok kucuk yumurta koymayin diyor, aklinizda bulunsun.

8 mayista ilk parti civcivler cikti. Ama nedendir bilinmez, sadece 4 canli civcivimiz olabildi. Kalanlari merakla kirdik, 2 tanesi dolsuz idi. Digerlerinde ise farkli olusum evrelerinde olu civcivler vardi. Kimi sanki son gununde olmus. Cok uzulduk, biraz sorusturduk. Koydekilerin tahmini ya fazla kalkip yumurtalari soguttugu, ya da fazla yatip isiyi gerekenden yuksek tuttugu. Bana baska birsey var gibi geliyor cunku bu anne oldukca tecrubeli ve daha oncekilerden farkli birsey yapmadi. Gunde duzenli 1 kere 5 dakikaligina kalkip ihtiyaclarini gordukten sonra tekrar yumurtalarinin uzerine donuyordu. Biz bu sorunu tam tersine diger tavukta bekliyorduk cunku hayvancagiz ilk 4 gun hic kalkmadi. Kalan 17 gunde de yanilmiyorsam sadece 2 kez kalkti. Nasil dayandi aclik ve susuzluga inanilir gibi degil.

Asil macerayi bu ikinci tavukla yasadik zaten. Uzun uzun anlatayim. Bizim Datca'da hemen tum gun kalmak zorunda oldugumuz ruzgarli bir gun, ruzgar tavuklarin citlerini devirmis, bizim kulucka tavugun da ortusunu aralamis. 4 gun sonra ilk defa kalkan tavuk, saskinlikla eski kumese donup ordaki folluktaki yeni yumurtalarin uzerine oturmus. Biz aksam vakti donup yumurta almak icin folluklari dolasirken tavugu oturur bulunca baska bir tavuk daha gurk olmus sandik once. Sonra durum ortaya cikinca panige kapildik. Uzerinden kalkilan yumurtalardaki civcivlerin oldugune hukmettik. Tavugu tekrar eski yerine alip altina o gunun yeni yumurtalarindan 11 tane koyduk.

Ben yine de eski yumurtalari ampul altina koyup 17 gun beklesem belki yasiyor olabilecek 1-2 tane cikar mi acaba diye dusunerek biraz internet okumasi yapmaya karar verdim. Bu arada da iyice usumus olan yumurtalari bir ampulun altina koydum, yanina da bir termometre yerlestirdim. Okumalar biraz uzun surdu, bu arada ideal sicakligin 38 derece oldugunu ve nemin de bu surecte cok kritik oldugunu ogrendim. Donup termometreyi kontrol ettigimde isinin son deger olan 60'i coktan gectigini gordum. Once donan civcivleri simdi de bir guzel pisirmistim galiba. Yumurtalarda yasayan civcivden umit kesince bunlari bari pisirip hayvanlara verelim dedik. Ocagin uzerinde alti yanan bir tavaya ilk yumurtayi kirdik, dolsuzmus. Ikincide kan pihtisi gibi birsey gorduk ki bekledigim kabaca boyle birseydi. Tuh deyip bir tane daha kirdik. Bu sefer daha damarli birseyler cikti icinden. Biz ne olup bittigini idrak edene kadar 2 tane daha kirdik ve egilip yakindan baktigimizda 3 tane yumurtada, olusmus kalp hucrelerinin atmakta oldugunu farkettik. Ne hale geldigimizi tahmin edersiniz. Bu travmadan ogrendigimiz onemli bilgi civcivlerin sandigimizdan cok daha dayanikli olduklari idi. Hemen kalan 6 yumurtayi tekrar annenin altindaki 11'in 6'si ile degistirdik. Fakat boyle yaparak tavugun altina 2 farkli parti yumurta koymus olduk, 4 gun ara ile. Ama o an itibari ile " dur bakalim ne olacak" demekten baska elimizden gelen birsey de yoktu.

Sonunda ilk partinin 21 gunu doldu. Her gidip gelmemizde annenin altinda bazi kafalar goruyoruz ama kac tane oldugunu sayamiyoruz bir turlu. Sonunda anneyi soyle hafif iteleyip altindaki 4 civcivi saydik. Bir yumurta da hafif catlamisti ama 1 gun sonra hala cikamadigini gorunce yardim edeyim dedim. O sira henuz mecbur kalmadikca mudahale etmemek gerektigini bilmedigimden galiba iyilik yapayim derken kotuluk yaptim. Yumurtanin kabugunu bir cimbizla biraz kirdim ve yumurtayi geri biraktim. Birkac saat sonra kontrol ettigimde civcivin cikmis oldugunu fakat gobek kordonu gibi kanli birseyin arkasindan sallandigini gordum. Diger civcivler hayvana pek rahat vermiyordu, o yuzden hemen ampul altinda bir kutuya aldik ama ne yazikki yasatamadik. Bu kotu deneyimden sonra bu konuyu daha iyi arastirmaya karar verdim. Zaten tavuk ikinci gununde, ilk parti civcivlerini gezdirmeye baslayip kalan yumurtalari terkedince kalanlarla ugrasmanin bize dusecegi belli olmustu.

Karavanda bu isi icin kullandigimiz ampul sabit yukseklikte oldugundan isiyi kutunun altina koydugumuz kitaplari artirip azaltarak sabit tutmaya calistik. Hemen her yarim saatte bir kontrol edip ayarlamalar yapmak gerekiyordu. Evden uzakta oldugumuz saatlerde ya da gece uzun sure bakamadigimizda isinin 45'e kadar ciktigi ya da (bir elektrik kesintisi sonrasi) 25'e kadar dustugu oldu. Nem olayini da hic kontrol edemedigimizden benim hic umidim yoktu ama 20. gunde yumurtalarin icinden sesler gelmeye basladi. Tabii bu dakikadan sonra isiya cok dikkat etmeye, kutunun kenarlarina nemli bezler asmaya falan basladik. Bir sure sonra 2 yumurtada ilk catlaklar olustu. Artik neredeyse yumurtalarin yanindan ayrilmiyoruz.

Ozellikle civcivler yumurtayi kirarken nem cok onemli cunku ic zar nemsizlikten musambaya donuyor ve civciv bunu yirtamadigindan sonunda bitap dusup olebiliyor. Ben elde damlalik, surekli acilan catlaklardan iceri su damlatiyorum. suyun degdigi yerlerde beyazimsi zar bir anda saydamlasiyor ve icindeki damarlar belirginlesiyor. Ic zar tamamen damarlarla kapli ve civciv cikarken bu zari deldikce kan yavas yavas bu damarlardan cekiliyor ve civcive donuyor. O yuzden yumurtayi kirma islemine hizli bir sekilde yardim etmek civcivi olduruyor.

Daha onceki kotu deneyimden dolayi kendimizi tutup epey bir saat bekledik ama civcivler ilk catlatmalari fazla ilerletemeyince yardim etmeye karar verdik. Butun bir gece suren dogum olayi bu sekilde basladi.



"Bir yumurtayi al, kafifce kirigi genislet, damlalikla su damlatip damarlarin ici bosalanlarini belirle, zari o tarafa dogru birazcik yirt, nemli tutmak icin islak gazli bezleri kirigin etrafina sar ve yumurtayi yerine koy" islemini diger 5 yumurta icin (6. cok iri yumurtada hic ses/hareket yoktu, sonradan dolsuz oldugu cikti zaten) defalarca kere tekrar ettik.



Sonunda 5'i de cikabildi ama ozellikle bir tanesi cok bitap bir halde idi. Ayaga kalkmasi digerlerine gore cok uzun surdu. Ben yasayacagini hic tahmin etmiyordum ama sonunda o da pacayi kurtardi.





2 gun kutu icinde baktiktan sonra civcivleri annenin basina atma hesaplari yapmaya basladik cunku bizim icin diger tum isleri engelleyen bir angarya haline gelmeye baslamisti isi kontrolu. Elektrik kesintilerinde bir pet siseye sicak su koyup, onu da bir coraba sokup yanlarina koyuyorduk.





Ucuncu gun aksama dogru korka korka bir tanesini anne ve 4 civcivinin yanina koydum. Bir taraftan da bir saldiriya karsi tetikteyim cunku tavuklar bazen baska civcivleri oldurebiliyor. Ama sagolsun bizim anne hic sorun cikarmadi, hemen kosup diger dordunu de yanina getirdim. Sonra aksam bir baktim hepsi annenin altinda uykuya gecmis. Ertesi sabah erkenden kontrolumu yaptim, acaba anne biraz buyuklerle gezerken kucukleri usutecek mi diye ama kendisi bu isi gayet iyi becerdi, 9 civcivini 2 haftadir gayet sorunsuz uyutuyor, gezdiriyor, yediriyor, onlara eselenmeyi ve bocek yakalamayi ogretiyor.



Tavuklarin civcivlerine ne kadar duskun oldugunu gormeniz lazim. Onlari korumak icin kendilerini tehlikeye atmaktan cekinmiyorlar. Su anda tek dikkat etmemiz gereken 2 annenin gezinti sirasinda karsilasip kavga etmelerini engellemek. 1-2 kapismadan sonra onlar da biribirlerine pek yaklasmamayi ogrendiler zaten.

29 Ocak 2011 Cumartesi

Yagmurlu bir gunden yola ciktik, nerelere geldi konu!


Foto: KaracabeyBlog

Dun burada ciddi yagmur vardi. Tugrul'la laptoplarimizin basinda oturmus sanal dunyada gezinirken, Yuksel teyze bizi gercek dunyaya davet etti. "Usumussunuzdur siz, gelin bize, birlikte kek yapilir, ustune de soba basinda keyif yapariz." diyerek. Eh, boyle bir teklif nasil reddedilir? Biz de kek malzemelerini kaptik, kosturduk onlara. Yuksel teyzenin ogullari, gelini, kizkardesleri, torunlar ve biz derken epey kalabaliktik. Kek-poaca-cay keyfi sirasinda sohbeti epey bir koyulttuk. Laf dondu dolasti, Yuksel teyzenin kizkardesinin ineklerine geldi. Yeni bir buzagilari olmus. Once inegin hamile oldugunu anlamamislar zaten. Anlasilan inek bir kacamak yapmis!;) Sonra gecenin bir yarisi hayvancik kendi kendine dogurmus. Bagli oldugu icin galiba, buzagisini temizlemisse de dogru durust emzirememis. Buzagicik da soguktan usumus, sonraki 2 gun boyunca annesini emememis. Biberonla beslemisler. En sonunda annenin memesini alabilmis. Her neyse, bir ara hazir yem verip vermediklerini sordum. Su aralar, burasi yemyesil. Sanki ilkbahar. Insan nedense yeme gerek yoktur diye dusunuyor. Ama Yuksel teyzenin oglu dedi ki, inekler butun gun yesillikte otlansa da aksam illa ki samanla karisik yem yemeli ki midesi isinsin! Inekler samani da sirf saman olarak yemezlermis. Eskiden, saman ya burcakla ya da arpa ile karistirilip verilirmis. Ama simdi burcagin ekildigi yok, arpalar ise pek kofmus. O yuzden de illa ki az da olsa fenni yemle saman karistiriliyormus.

Biraz once Meyvelitepe'nin son yazisini okudum. Sizlerin de okumadiysaniz daha, okumanizi oneririm. Zambiya'nin ABD gida yardimini GDO'lu misir yuzunden reddedisi, ve, Turkiye'nin GDO'lu soyanin hayvan yemlerinde kullanma talebi ile ilgili. Yazidan direk alintiliyorum: "Yem Sanayicileri Birliğinin özel isteği ile RoundUp Ready Soya Fasulyesi MON89788 (Yapılan genetik değişiklik sebebiyle RoundUp isimli yine aynı şirkete ait ot öldüren zehirin tesir etmeyeceği soya fasulyesi) ithal edilerek her türlü hayvan yeminde kullanılacak." Baska bir deyisle biz de GDO'lu yem yiyen hayvanlarin sutunu, o sutten yapilmis urunleri, etini yiyecegiz!

Meyvelitepe demis ki, "GDO'lu süt bakılarak anlaşılamayacağına göre ineği tanımaktan başka çare kalmadı galiba." Biz inegi de taniyoruz! Bizim koyde artik "kel" (yani holstein veya montofon olmayan yerli inek) yok. Olsa olsa melezlerini bulabilirsiniz. Bu hayvanlarin yem ihtiyaci hep yerli irklara gore daha fazla. Ote yandan da burcak eken yok, arpa ekense arpanin kalitesinden sikayetci. E ne yapacak Yuksel teyzenin kardesi, biz inek alirsak ne yapacagiz dedik Tugrul'la. Arpa kofsa ne vereceksin dedik? Sonra birden arpa neden kof peki diye sorduk! Sahi neden? Cunku o arpayi, bugdayi yetistirirken artik kimyasal gubre kullaniliyor! Yuksel teyze eskiden bugdaylarin ne kadar "kavruk", simdi ise bugdaylarin ne kadar iri oldugunu, eskiden o kisacik bugdaylari biraz daha saman alabilmek icin ne zorluklarla biraz daha dipten kesmeye ugrastiklarini anlatiyor. Disardan baktiginda su anda her sey cok daha iyi, bereketli gorunuyor ama hissediyorum degil! O eski 1 kg bugday ile, su anda tarladan alinan 1 kg bugday besin degeri olarak bir degil, diger tum sebzelerde de yavas yavas ortaya ciktigi gibi. Simdinin inekleri de kocaman, onlar daha cok yemek istiyor. Ne yapacaksin el mahkum! Gunde 12-13 kg sut almaksa amacin (yine sorguluyorum o sutun besin degerini), bunu da goze alacaksin.

Hep bakmamiz gereken sey su aslinda: ne kadar enerji harciyorsun, ne elde eldiyorsun, en onemlisi de ne pahasina?

27 Aralık 2010 Pazartesi

Betce'den Anilar


Foto: Rayn@'sSpot

Hafta sonu, Palamutbuku'nde Datca Yerel Tarih Grubu ile bulustuk. Yeni bir projenin on calismalari yapiliyor. Geleneksel tarim yontemlerinin arastirilip yazili hale getirilmesi uzerine. Muhabbet tarimdan, "kultur"e geldi ve daha 10 sene oncesine kadar Mesudiye'de, hatunlarin koyun ve kecileri baharda yunlerini kirkmadan once temizlemek icin denizde yikadigi konusuldu. Bu cogu kadin icin denize tek girme sebebiymis. Ve dahi, rivayete gore, bazilari ciplak girermis. Benzer bir olay ise inekler icin gecerli. Bugday hasadi burada buyukbas hayvanlari bugday saplarinin uzerinde yuruterek yapilirmis. Hayvanciklarin toynaklarina saman dolarmis. Hasat sonrasi, inekler denize sokulup yikanirmis. Hayvanlardan cikan samanlara, belki de pislige baliklar geldigi icin, koyun delikanlilari sabahtan aciklara ag atarlarmis.

Ardindan, konu agaclara geldi. Palamut ve zeytin agaclari pek degerliymis o kadar ki bazi zeytin agaclari budanmadigi ve bakimsiz birakildigi icin 1940'larda kesilmis ceza makbuzlari varmis. Bazi agaclarda hala eski sahiplerinin muhurleri gorulebilirmis. Bu iki tur agaci dedeler torunlarina sunnet, dugun gibi olaylarda hediye ederlermis, bizi ansinlar torunlar buyuduklerinde diye. Sozlu olarak bu tum koyde bilinir ve kabul edilirmis. Bir arsayi aldiginizda, uzerindeki bazi agaclarin sahipleri arsa sahibinden farkli cikabilirmis. Bu sehirden gelen ve arazi alan pek cok kisinin basina gelmis. Araziyi aliyorsunuz, sonra birisi geliyor diyor ki, uzerindeki su zeytin agaci benim, hasat edecegim! Makul bir fiyata o agaci almaktan, ya da hasat edilmesine izin vermekten baska care yok.

Su anda Palamutbuku'nde numunelik kalmis palamut agaclari. Gelen turistler, burada palamut baligi cok da mi, bu isim olmus diye soruyorlarmis! Ortada agac yok ki! Zeytin ise giderek para getirmeyen bir urun haline geldigi icin yavas yavas terkedilmeye baslanmis. Aynen bir zamanlarin palamut agacinda, harubunda oldugu gibi. Yerel tuketim olmadigi muddetce bu isin sonu kimbilir nereye varacak!:(

13 Aralık 2010 Pazartesi

Cifltik Hayati-2

Ah bu tavuklar! Gecen sefer cibilerden birinin gozunden cikardiklarimizi hatirlarsiniz! Bu sefer de bizim horozun gozunden inanilmaz bir sey cikardim.

Ilk basta horozda bir durgunluk farkettim. Surekli tek ayak ustunde duruyordu. Farkettim ki bir gozu de surekli kapali. Yine dedim bir sey kacti! Bu Tugrul'un Istanbul'da oldugu zamanlar. Acaba beklesem mi diye dusundum ama ciddi bir durumsa gozune birsey olur korkusuyla hadi Pinar is basina dedim. Kumesin icinde 3 tur attiktan sonra kosede kistirdim ve yakaladim. Sol kolumun altina sikistirdim, ve sol elimle boynundan gelerek goz kapaklarini actim. Sari kocaman bir sey gorunuyordu. Sag elimle alirken, goz cukuru kapkara geldi ve cok korktum. Hayvanin gozunu cikariyorum herhalde diye dusunup elimi cekiverdim. O arada goz bu kadar kolay cikmaz diye dusunuyorum ama bir yandan da aklimda bir kac gun once seyrettigim Alice Harikalar Diyari'ndaki canavarin goz cikarma sahnesi! Sonunda yapacak birsey yok, cikiyorsa da cikiyor deyip bir kez daha denedim ve gordugunuz seyi cikardim.





Sonra bir kez daha horozun gozune baktigimda anladim ki o kadar kocaman ki bu cikardigim nesne, gozu baskilamis ve neredeyse dumduz etmis. Sonraki bir kac gun icinde gozun bombesi yerine geldi.

Tugrul'a geldiginde anlattigimda ne dedi begenirsiniz: "Sen inegi de dogurtursun, Pinar." Dusunuyorum da, neden olmasin? :)

12 Aralık 2010 Pazar

Yer fistigi

Ilkbaharda en alttaki hendegin berm'ine yer fistigi ekmistik. Bir suru baska sey de ekmistik ama yeterince yogun bir ekim yapamadigimizdan bazi yerleri ayrik yine basti! Bir kac hafta once pek cok cesit karisik tohum ektim. Kis sebzeleri, baharatlar, azot baglayicilar. Sadece cicek ekmedim. Ekmeliymisim!:( Kumese yakin yerini tavuklar her firsat buldugunda eseliyorlar. Bakalim ne olacak!

Her neyse, basliga geri donersek; yer fistiklarini hasat ettim. Aynen patates gibi, gevsek toprak istiyor. Yumrularini yine patates gibi salkim seklinde buyutuyor. Cok keyifli hasadi. Ama gec hasat ettik, meger fistiklari kabuklarindan cikartmadan kizgin gunes altinda bir hafta kadar kurutmak gerekiyormus. Yoksa kuflenirmis. Biz mecburen kabuklarindan cikarttik kuruma islemini hizlandirmak icin. Ama asil paylasmak istedigim fistigin koklerindeki bakteri nodulleri. Yer fistigi da baklagil ailesinden. Yani havadan azot alip bitkinin kullanacagi forma donduren bakterilere ev sahipligi yapiyor. Iste bu gordugunuz noduller de bakterilern evleri. Daha once baklada gormustuk.



Baklagiller inanilmaz bir kategori. Berm'in ustunune daha da fazla baklagil calisi, baklagil yillik sebzeler, ve sarmasik ekecegiz. Yagmurlar bu sene cok gec kaldi ama bir yandan da bu tarz gec kalmis aktivitelerimiz icin bize bir sans daha veriyor.

26 Kasım 2010 Cuma

Bir Minicik Aslanbiyigi Kokunun Dusundurdukleri



Bu minicik aslan biyigini posetten dikmek icin cikarirken kokleri topraktan ayriliverdi. Fotografta bas ve isaret parmaklarimin birlestigi yerde, kok basliyor. Normalde agaclarin kokleri yer altinda agacin toprak ustundeki seklinin bir izdusumu gibi olurmus. Ama sadece ilk basta, koklerini yeni buyuturken kokler govdenin 4-5 kati olurmus. Ufaklik once koklerini salip, kendini guvende hissetmeye baslayinca buyumeye basliyor anlasilan. Iste tam da bu nedenle, herhangi bir bitkiyi posettense yerinde hem de tohumdan baslatmak en guzeli. Bu sene sonbaharda posette baslattiklarimizi yazin yerlerine dikmek istemedik. Sulama problemleri yuzunden. Simdi yagmurlarla dikimlere basladik. Ama posette bir yumaga donmus kokleri gordukce, ya da posetin deliklerinden topraga koklerini salmis fidanlarin koklerini topraktan catir catir soktukce icimiz nasil acidi, anlatamam!

Ote yandan posette bir cok fidan yetistirmenin bakim acisindan kolayligi da inkar edilemez. Son bir kac fidanimizda sut kartonlarini denedik. Cok basarili. Sut kartonunun alt ve ust kismini kesip atiyoruz. Bunlari bir tepsiye yan yana diziyoruz.
Ilk ana yapraklarini cikarir cikarmaz yerlerine dikiyoruz. Dikerken de fidani sut kartonu ile dikiyoruz, topraga yerlestirdikten sonra kartonu ustten cekiveriyoruz. Karton topragin icinden kolayca cikiveriyor. Boylece kokleri zarar gormeden yeni yerine yerlesiyor.

Ama hala, en onemli sey koklerin kartonun disina tasmamasina ozen gostermek. Ve belki de dikimi illa ki yaza gelenleri elle sulamayi goze alip yerlerine dikmek!

24 Kasım 2010 Çarşamba

Datcali Venusler Is Basinda

Biliyorsunuz, burada isler bizi epey asmis durumda. Her yeni ogrendigimizi uygulamaya kalkinca hep zamana karsi bir yaris icinde buluyoruz kendimizi. Ogrenmenin sonu yok demisler, bu demek oluyor ki uzunca bir sure bu tempo devam edecek!:)

Neyse ki, bu aralar arkadaslarimiz bize el veriyorlar. Hem de nasil! Bir kac hafta once Panos'un 3 gunluk Dogal Tarim seminerine gitmistim. Tam yola cikacagim gun ciddi bir ekim calismasi yaptik.



Sevgili Oya ve Melda ile neler ekmedik neler. Mese, hunnap, Datca'nin yaban erigi, aslan biyigi, adini bilmedigimiz bir kac cesit legum sarmasik! Hatunlarin elinin degdigi her sey yeseriyor; daha 2 hafta olmadan sarmasiklar boylarini gostermeye basladilar olanca guzellikleriyle.

Bugun bir parti daha yaptik. Bu sefer de sevgili Oya ve Necla cok daha zor bir iste beni yalniz birakmadilar. Mandalamizin ekim isini bitirdik.



Aslinda mandalinin alt yapisini hazirlayan Tugrul. Haftalardir ince ince isliyordu yerini. Sonunda bitirdi ve bana basla isaretini verdi. Ayberk'le hazirladigimiz kompostla besledigimiz topraga, 3 gundur her firsatta yaptigim tohum toplarini (pek yakinda anlatacagim bu tohum topu olayini), baklagillerden bakla, nohut, bezelye ve sevgili Evren'in hediyesi "Mungo Bohnen" (Mung bean) ile destekleyerek sactik. Gorunen o ki mung fasulyesi benim cok sevdigim uzakdogu ve hint mutfaginin vazgecilmez bir parcasi. Eger bizim iklimi sevip de urun alabilirsek "mecburen" bir iki tarifi denemem gerekecek!:)



Ustunu de saman ile kaplayinca yumusacik, yagmurlari elimizde sicacik bir cay bardagi beklemekten baska yapacak bir is kalmadi.Asil keyifse, bu bahceden birlikte hasat yapmak olacak.



Bu gece yattigi yeri sevecek 3 hatun var, sabah yataktan nasil kalkacaklar hic fikrim yok ama!:)

21 Ekim 2010 Perşembe

Harup Macerasi- Pekmez yapimi -2

Gecen hafta sonu pekmez isini tatliya bagladik. Sabah erkenden Yuksel teyze Ece ile geldi. Kazanlari zaten gunler oncesinden almistik. Burada dugunlerde, cenazelerde buyuk kazanlarda yemek ozellikle de keskek pisiyor. Tabi odun atesinde. Is lekesini kolayca cikarmak icin bulduklari bir yontem, kazanin disini deterjan ile sivamak. Sonrasinda sicak su ile yikaninca kolayca cikiyormus. Yikama kisminda onca deterjanin kullanimi hic icimize sinmedi ama ne yapacagimizi da bilemedik. Gunun sonunda odun atesi kullanma fikrinin o kadar da zor olmadigi ve ara ara yapacagimizi dusununce, kendimize bir kazan almanin daha iyi olacagina karar verdik. Bizim icin disinin kararmasi nasilsa problem olmayacak.

Konumuza devam edersek, ilk is olarak Yuksel teyze kazanin disini deterjanla, deterjani su ile islatarak kapladi.



O arada odun atesini baslatmistik. Yagmurlardan biraz islanmisti odunlar ama problem olmadi. Kazani atesin ustune koyup, acele acele bidondan harup suyunu kazana bosaltmaya basladik. Kazani yeni, alttan ates harli bir sekilde yaniyor, kazanin dibini yakmaktan korktuk.



Kazanin icindeki suyun kaynamaya baslamasi 5 dakika bile surmedi desem? Inanilmaz! Eger elimizde olsaydi, kalin ve uzun dallar Yuksel teyzenin tercihi ama elimizde bu tanima uyan odun pek azdi. O yuzden sik sik gidip atesin altini kontrol etmemiz gerekti gun boyu.



Kazandaki koyu kahverengi seviyeye dikkat! Icine harup suyunu bosalttigimizda, seviye oradaydi. Buna daha sonra tekrar donecegiz!:)

Ilk basta koyu bir kopuk olustu. Recel yaparken kopuklerin toplandigini biliyorum. Ama pekmezde kimseden bu konuda birsey duymamistim. Sonucta toplamaya karar verdik. Bu isi daha once yapmis olanlara soracagimiz ilk soru bu. Kaynama saatler suruyor. Gidip gelip karistirdik, altinin atesini kontrol ettik. Ha, bu arada soylemeyi unuttum. Kazan kaynamaya baslarken daha yagmur atistirmaya baslamisti. Kosturup poseidon ve windguru'dan son durumu kontrol ettim. Aaaaah! Korkunc yagmurlar geliyordu. Peki peki, biliyorduk boyle olacagini ama elden ne gelir. Haruplar gunler oncesinden islanmis, biraksak fermentasyon baslayacak, kokacak, vs. El mahkum o gun yapacaktik. Eldeki ondulinlerle fotografini cekemedigim bir duzenek kurduk, kazanin ustune gecici cati yaptik. Tabi onun altinda nasil bir is icinde kaldigimizi tahmin edersiniz. Ust bas oyle bir koktu ki gunun sonunda! Bunlar isin zamanlama hatalari. Bu is bundan 1 ay once gayet rahat bir sekilde yapilabilirdi. Bu da bize bir ders olsun deyip durduk Tugrul'la. Her neyse, sonucta sabah 9:30'da baslayan kaynatma operasyonu saat 5:00 itibariyle sona erdi. Biraz panikten, biraz da sogudukca daha da yogunlasir diyerek erken indirdik galiba. Bu sefer de kivam bence biraz civik oldu. Tugrul benimle ayni fikirde degil ama bunun sebebi yeniden o atesi yakmamak olabilir mi bilmem!:) Bunca islemden sonra cika cika ne kadar mi pekmez cikti? Bir duduklu, bir orta boy, bir de kucucuk celik tencere dolusu kadar:



Tekrar ustteki fotografa bakarak kazanin ilk bastaki seviyesini hatirlamanizi oneririm.

Ertesi gun soguyunca, kavanozlara doldurdum. Burada da bir sorum var bilenlere. Tencerelerin dibine harubun unu çökmüş. Bunu sikmak tabi ki mumkun ama dogrusu her sikista miktar daha azaliyor. Lezzetine baktik, gayet guzel, bu seferki boyle olsun, baska turlu yapiliyorsa ogreniriz sonraki deneme icin dedik.

Iste gunler suren harup pekmezi sagamizin sonuna geldik. Biz erdik muradimiza, darisi her isteyenin basina...

20 Ekim 2010 Çarşamba

Harup Macerasi- Pekmez yapimi -1

Gecen hafta basi haruptan pekmez yapmak icin kollari sivadik. Iyiki de sivamisiz, ne zor ismis! Once harup unlarini islattik. Aklimizdaki, pekmez icin ayirdigimiz tum unlari islatmakti. Ama islatmaya baslayinca bunun pek mumkun olmayacagi ortaya cikti. Bir cuval harup ununu islatmak icin kocamaaan iki bidon bulduk. Yarisina kadar un koyup, ustunu su ile tamamladik. Bir hafta kadar un cuvallarda bekledigi icin, tas gibi olmustu, bidona koymak icin parcalamak biraz zaman aldi. Herhalde hemen yapsaydik daha iyi olabilirdi.

Ustune suyu ekleyince o derin bidonlarda karistirmak icin yeterince uzun ne olabilir diye dusunmeye basladik. Tugrul, kalin bir kargi kesti. Guzelce yikadik. Cok da guzel gorevini yapti. Ilk basta su ile unun birbirine karismasini saglamak gerci epey zor oldu. Aslinda, unun bidona girecek miktarini kestirebilsek, su ile birlikte karistirarak bidona koymak isleri epey kolaylastirir. Neyse, guzelce karistirdiktan sonra, bidonun kapagini kapadik ve aklimiza estikce gidip gelip karistirdik. Aslinda 1-2 gun bekletmek yeterliymis ama, yagmurlar zamansiz yaginca, 3 gun beklemis oldu. Baktik, yagmurlar bir kac gun daha devam edecek, islatilmis unlari sikarak suyunu cikarmak icin hazirliklari yaptik. Keci boynuzlarini toplama bu asamanin yaninda pek kolay kaldi! Bileklerimiz koptu, kullandigimiz kac tane bez torba yirtildi! Aksam 4:30 gibi basladigimiz bu isi saat 9:30'da ilk bidonun dibini gordugumuz vakit bitirdik. Ikinci bidona devam etmek mumkun degildi o saatte ve yorgunlukla. Ikinci bidonun ustundeki suyu alarak, kalani icin baska bir yontem uygulamak gerektigine karar verdik. Elimizde 80x120 cm. boyutlarinda dikdortgen ortuler vardi. Ikinci bidonun icindekileri Yuksel teyzenin kazanina bosalttik. Ortuleri bidon agzina bagladik. Kazandan islak harubun yarisini bir ortuye, kalanini diger ortuye doktuk. Gece boyunca aktigi kadar aksin dedik. Sabah baktigimizda bidonun dibinde bir karis bile olmayan su sizdigini farkettik hayal kirikligi icinde. Ortuleri bidonun agzindan alip, icindekilerle toparlak yapip ustune de cok agir bir tas koyduk. Ara ara, icindekileri biraz bosaltip, torbayi ufaltip, tasi tekrar yerlestirdik. Itiraf edeyim cok bir sey cikaramadik. Ama ikimizde de tekrar elimizde sikma enerji ve istegi yoktu, oldugu kadar diyip bu asamada biraktik suyunu cikarma islemini. O gun ara ara yagan yagmurlar kazanlarda kaynatmamiza izin vermedi ama sagolsun Yuksel teyzenin onerisi ile -ki ne kadar yerinde oldugunu sonradan gorduk- BBQ'de kucuk bir odun atesi yakip ustunde, ufak bir tencerede deneme kaynatmasi yaptik. Ilk denemede elde ettigimiz pekmez degil, harup sekerlemesi/macunu kivaminda idi!:) Sanirim cay kasiklarina sarip sarip yemekten baska bir care yok!



Ikinci denemede sonuc daha iyiydi. Gerci onun kivami da tapek (tahin-pekmez) kivami oldu! Aksam yemekte tatli niyetine tapek yapip tadini cikara cikara yedik.

Neden bilemem ama rengi koyu kahve oldu. Bizdeki pekmezler genelde siyaha yakin bir ton. Bu isi daha once yapmis bir tanidik yakinda Datca'ya geliyor. Onunla bir konusmakta fayda var.

30 Eylül 2010 Perşembe

Harup hasadi basladi

Ah dun gece pek guzel uyudum. Neden mi? 2 gundur keci boynuzu topluyoruz Tugrul'la. Yegen Burcu'nun kulaklarini oyle bir cinlattik ki! Gecen sene o ne guzel yapmisti. Simdi baktim da bloga, Agustos sonunda yapmisiz gecen sene! Bu sene iyi gec kalmisiz. Dogruyu soylemek gerekirse, Yuksel teyze, hafta sonu arayip da yagmurlar yagip, haruplari "çikin" olmadan toplayalim demeseydi bizim toplayacagimiz yoktu. Hafta sonu araya baska isler girdiyse de, son iki gundur buyuk harup agacimizdan haruplari toplamayi bitirdik. Gecen sene kolaydi, sadece toplayip cuvallamistik. Birileri gelip alacakti ama olmadi. Bu sene un yapalim, pekmez yapalim deyince isler biraz daha cogaldi. Yuksel teyze sagolsun, bize iki farkli uzunlukta sopa verdi. Tugrul agaca cikti, ben de alttan yetisebildiklerimi sopa ile indirmeye calistim. Tugrul'un bacaklar bir sure sonra uyusuyor dogal olarak. Tabi bir de bizim ulasamadigimiz yukseklikteki dallarda tepisen Payam ve Darma var! Darma, eger Payam ortada yoksa hemen Tugrul'un dayanmak icin kullandigi eline saldiriyor. Su kedi, kopeklere is yaptirmayi bir ogretebilsek, hayatimiz oyle kolaylasirdi ki!

Genellikle kafa hep yukariya dogru, boyun bir sure sonra iflas ediyor. Arada filmlerde, kursunun geldigini gordugun sahneler gibi harubun done done sana yaklastigini goruyorsun. Bir kere nasil oldu anlamadim, tam disime yedim harubu! Bir de inatcilari var ki insani illet ediyor. Bir obek halindeyken indirmek cok kolay, ama bir de tek basina kaldiysa, ah ne zor oluyor onu indirmek! Bazen inerken dala takiliyor, yapraga takiliyor, inmiyor da inmiyor. Bu durumlarda didismemek ruh sagligi acisindan en iyisi ama olmuyor iste!

Araya Yuksel teyzenin anlattigi bir kisa hikaye sokayim; bir gun çam agaci harup agacina "hadi gezmeye gidelim" demis. Harup da, "baksana, biri kucagimda, digeri karnimda, ben nasil gideyim!" demis. Agaca bakinca hikayenin ne demek istedigini anliyorsunuz. Sopa ile indirmeye calistiginiz uzum salkimi gibi duran haruplarin hemen yaninda minicik, kirmizimsi bir cikinti goruyorsunuz. Iste o da yeni senenin salkim harubu! Onu kirmadan digerlerini indirecegim diye ugrasiyorsunuz. Arada ne yazik ki kirdiklarimiz da oluyor.



Toplama isi bitince, is bitmiyor. Sira geliyor yikamaya. Terlikler ve rahat bir elbise giyiliyor, yigin yigin keciboynuzlarinin bir ucundan baslanip kovalara dolduruluyor, camasir makinasi teknigi ile yikaniyor. Sonra suzulup serilecek yere tasiniyor, kovalardaki su etraftaki cicek, agac diplerine bosaltiliyor. Ardindan, yenilecekler, un yapilacaklar, pekmez kaynatilacaklar, tavuk yemi olacaklar, en sonunda kalanlar da malc olacaklar seklinde ayriliyor. Dun aksam hava kararirken baktik ki ayirma isine dalsak yetistiremeyecegiz, hemen cuvallara doldurup kaldirdik. Yagmur gecince tekrar serip islemi tamamlayacagiz.

Tum bu isleri yaparken, buyuk ailenin, cok cocugun, gelinin, torunun ne guzel oldugunu dusundum!:) Herkes isin bir ucundan tutunca isler hemen hizaya giriveriyor. Ardindan da oturup hep birlikte yer sofrasinda yeniyor. Ustune de ogle uykusunu unutmamak lazim tabi ki! Eh boyle bir Edi ile Budu olunca ogle uykusunu birak bir yana, ogle yemegi yenmedi.

Yine bu isleri yaparken, bir koy evinde, ya da ciftlik evinde, kocaman bir depoya ve kilere ihtiyac oldugunu dusundum. Bize 40 m2 yasam alani yetiyor ama bana kalsa 250 m2 depo ve kilere ihtiyacimiz var! Sanki bir o kadar da bu yikama, serme, kurutma islerinin yapilacagi, suyun direk bahceye verilecegi, ustu kapali bir alana ihtiyacimiz var.

Sirada bekleyen 1 buyuk, 1 de kucuk harup agaci var. Hadi bize kolay gelsin.

22 Eylül 2010 Çarşamba

Zeytin Hasadi

Bu sene zeytinlerimiz cok erken oldu. Genelde yerel zeytinlere gore zaten 1 ay kadar erkenciyiz ama bu sene daha agustos bitmeden dalinda kararan epey bir zeytin farkettik birdenbire.

Ilginctir, 2 agacimizdaki tum zeytinler yesil ama burusuktu. Neden bilemedik. Buradaki tanidiklar da annemler (Ege bolgesi) de bu sene baslarina ayni seylerin (erkencilik, az verim, kuruma) geldigini soyluyorlar. Zeytinlerimiz zaten az o yuzden ne burusuk dinledim ne ufacik! Hepsini isledim. Sadece ayri kaplarda sakladim. Bakalim, performans onumuzdeki senelerde bu emege deger mi degmez mi, soyleyecek. Bu yaptigimi gorunce hayretler icinde, ben ne zaman kendi zeytininden baskasini begenmeyenlerden oldum dedim kendi kendime! Biliyorum, biliyorum; zeytinleri yaptigimiz ilk sene!:) Daha bir kac sene oncesine kadar tanidiklarin kendi yaptigi zeytinleri pek begenip, baska da bir zeytin yememe tercihlerini hafif biyik altindan gulerek dinlerdim. Simdi onlardan biri oldum!

Agaclar boy seviyesinde olunca toplamasi da bir zevk. Ama bir tane bile kacirmayacagim deyince agaci 3 kere tavaf etmek gerekiyor. Her seferinde farkli bir acidan bakarak, gozden kacmaya calisan zeytinleri yakalayarak. Bazi agaclarimizda zeytinler bolken, bazilarindan 1 tane bile alamadik. Bunu once pamuklu bit mucadelesi olarak yaptigimiz basincli suya vermistik ama herkeste bir verim problemi olunca tam da emin olamadik. Onumuzdeki sene kontrollu deney yapmali.

Zeytinlerimiz 10 gune kadar yemege hazir olacak. Kahvalti sofrasi da eksiklik hissinden kurtulacak.

4 Haziran 2010 Cuma

Mercimek hasadi

Bu sene bugday, arpa, nohut, mercimek ektik. Denemek icin, ufak alanlar. Gecen haftalarda mercimekler oldu, hatta yavas yavas kaplarini kurutup yerlere sacilmaya basladilar. Bir sabah orakla bictim. Arpa, bugday haric hasat sabah saatlerinde yapilirmis ki nem kaplarin acilmasini onlesin de icindekiler sacilmasin. Kesilen mercimekler, bir sure de guneste bir hararin (buyuk cuval) ustunde beklediler. Yuksel teyze bize nasil ayiklanacagini gosterecegini soylemisti. Biz de onun uygun oldugu bir vakti beklemeye basladik. Yuksel teyze poyrazin estigi bir gun olmali dediyse de dun ogleden sonra aradi, islerini bitirmis, e hadi sizin mercimegi halledelim dedi. Ortanca oglu da bize katildi. Sandilar ki cok is var!:) Eve gelip de gorunce miktari, cok gulduler.

Yere onlardan getirdigimiz kilimi serdik, Yuksel teyzenin yine evden getirdigi kalin dallarla basladik kucuk obekler halinde mercimekleri dovmeye.



Aslinda sapi daha ince, ele kolay gelir, ucu daha kalinca bir sopa/dal olmaliymis. Bundan sonraki hasatlara bir tane yapmali. Dovdukce, mercimekler kaplarindan cikmaya basladilar. Sonra, Yuksel teyze dovulen sapi ile karisik mercimekleri bir elege koydu. Basladi guzel guzel sallamaya. Ust tarafta saplar biriktikce onlari atti, en sonunda da ruzgara arkasini donup elegi bosaltmaya basladi. Ruzgar saplari ileriye savurdukca, mercimekler yere dusmeye basladi. Tabi ruzgarli bir gun olmadigi icin, ara ara ruzgar duasi yaptik.

Ne kadar mi hasadimiz? Tam 1 kg!:)

20 Mayıs 2010 Perşembe

Yumurtalar Kuculuyor

Birkac gundur farkediyorum, tavuklarimizin yumurtalari kuculmeye basladi. Buralara yaz geldiginden beri etraf iyice sarardi, eskisi gibi zengin degil yedikleri. Ama onlerinde arpa/bugday/misir eksik degil. Acaba bu yediklerine mi bagli, yoksa havalarin iyice isinmis olmasina mi? Bu konuda bir bilgisi olan var mi acaba? Ben buralarda da bir sorusturayim bakalim....

9 Mayıs 2010 Pazar

Cibilerimizi takdimimizdir



Yasam dongusu iste. Kopeciklerimizin uzuntusu icindeyken, uzuntumuzu az da olsa hafifleten cibiler geldi. 6 tane. Pacali pinpon toplari gibiler.



Insanin avucunun icine alip, oyle sevesi geliyor da anneleri kartal gibi! Yavas yavas bizimle paylasmaya basladi allahtan.



6 Mayista, tam da bekledigimiz gun, Tugrul ikide bir annenin yanina gidip duruyordu. Sonunda beklenen an geldi ve Tugrul'un "Pinaaaaar cabuk!" diye seslenmesine firladim. Anne su icmek icin kalkmisti. Ve yumurtalardan biri catlamis, bir gaga ortaya cikmisti. Heyecanla basinda beklerken anne geldi, yumurtalarin ustune basti ve bizim aman dememize kalmadan baska bir yumurtayi caaat diye parcaladi! Panik icinde o yumurtayi annenin altindan aldik. Kirilmis kabugu daha da genislettik. Sonra da annenin altina geri koyduk.



Sonradan anladigimiza gore bu yumurta zaten catlak olan yumurtaymis. Anlasilan, annenin bu hareketleri catlak yumurtalardaki civcivlere yardim ediyor.

Dogrusu benim kafamda civciv daha ilk ciktigi andan itibaren bir tuy yumagi olur! Degilmis. Ama annenin altinda kisa surede temizleniyor ve ayakli, pardon bizim durumumuzda pacali pinpon toplari haline geliyorlar.

Ertesi gun oglen oldugunda 6 tane cibimiz olmustu. Gerci saymasi biraz zor oluyordu.



O gece bu isi bilen bir dostumuzdan kalanlarin acilen kirilip zor durumda olan civciv varsa yardim edilmesi gerektigini ogrenince, gecenin bir yarisi kalan yumurtalari annenin altindan alip kontrol ettik. Hic biri dollu degildi. Bizim horozu gunde yarim saat tavuklarin yanina salmamiza ragmen %50 basari orani hic fena degil diye dusunuyoruz.

Ertesi gun kulucka yerinden onumuzdeki bir kac ayi gecirecekleri yerlerine tasidik. Tahmin edebileceginiz gibi surekli tepelerindeyiz. Anne cok guzel ogretiyor herseyi.



Izlemek buyuk bir keyif. Bir kac denemeden sonra ufakliklar icin su ve yem kabinin yerini annenin esindigi samanlardan korumayi basardik. Yuksel teyzeden ogrendigimize gore bulgur, ve susamla basladik beslemeye. Diger dostumuzdan aldigimiz oneriyle haslanmis yumurtayi da diyetlerine ekledik.

Bir sure sizi cibilerimizin gelismelerini gosteren haberlerle bunaltacagiz, soylemedi demeyin.

Son olarak bir de videomuz var.

21 Nisan 2010 Çarşamba

Gurk Tavuktan Haberler

Tavugumuz 6 gundur yatiyor. Zavallicik gunde sadece 1 kez kalkip biraz yem yiyor, biraz da su iciyor. Sonra yine yumurtalarin uzerine.



Tabii 1 gunde kakasi bayagi birikmis oluyor. Cikardigini gorunce gozunuze inanamayacaksiniz.



Genellikle hep ayni konumda yatarken buluyorum, pek yer degistirmiyor. Belki arada yumurtalarini ceviriyordur ama ben hic gormedim. Aslinda bir livecam super olurdu ama simdilik benden haberlerle yetineceksiniz...

17 Nisan 2010 Cumartesi

Cibiler?

Bostancik'ta senlik var, tavuklardan biri gurk! Dun baktim bir tanesi follukta normalden uzun oturuyor, acaba dedim. Aksam uzeri yanlarindan gecerken gordum ki hala iceride. Hemen yanina gidip soyle bir dokundum, hemen klasik kabarma ve huysuzlanma hareketlerini yapti. Kosup mujdeyi Pinar'a yetistirdim. Boylece ne yapmamiz gerekiyor ki tavuk gurk olsun sorusu kendiliginden cevaplanmis oldu. Kendisi zamani gelince yatip kalkmiyor!

Simdi soru isareti yumurtalarin ne kadarinin dollenmis oldugu. Bildiginiz gibi horozumuz tavuklarin bazilari ile hergun kisa bir sure bir araya geliyor. Yaralari nerdeyse gecmis olan ama henuz tam tuylenmemis olan ikisi ile hala bir araya getirmiyoruz. Toplam 12 yumurta koyduk en azindan 3-4 civciv bekliyorum.

Gezici follugun buyuk faydasini gorduk. Hemen kutuyu alip bir agac altina tasidik ve rahatsiz etmeden uzerine gezici telimizi gecirdik. Sabah yine de korkarak yanina gittim, kutu ayni olsa da belki yeri degisince yumurtalarini terkeder diye. Ama yumurtalarini guzelce ortmus yatmaya devam ediyordu. Koyde bu konuda insanlarin yasadigi problemleri yakindan biliyorum. Genelde kumesin icindeki follukta yatiyor tavuk. Onu hareket ettirmek mumkun olmadigindan tavugu ve yumurtalari baska bir yerdeki yeni bir folluga yerlestiriyorlar. Ve genellikle tavuk bu yeni yeri begenmeyip yumurtalarin uzerinden kalkiyor. Bu olmasin diye uzerine kutu kapatip hapis ediyorlar ki bu da her zaman islemiyor.

Su anda digerlerine yeni bir folluk kutusu koyduk, bu sefer onlar alistiklari yumurtlama yerini kaybettiler tabii. Ama gozetliyorum bir tanesi girip girip cikiyor. Yumurta kapiya gelince caresi yok, yapacak :-)

23 Mart 2010 Salı

Sucustu Yakalandi


Yumurtalarini sahiplerinden saklamaya calisan tavuk sucustu yakalandi!

Bizim tavuklarin yumurta uretiminde bir suredir epey bir dusme vardi. Ne oldugunu bir sure anlayamadik. Sonra bir sabah Tugrul tavuklari kumeslerinden cikarirken yeni tavuklardan birinin kayip oldugunu farketti. Tum arsayi dolastik, yok! Bu tavuk erken uyandi, kumesten citli kisma gecti, bir yirtici kus da kapip goturdu diye dusunduk. Moral bozuk tabi! 2 saat sonra bizim hanim sakin sakin cikti geldi! Nereden geldigini de anlayamadik. Gunun ilerleyen saatlerinde Tugrul tas eve, harar (buyuk cuval) almak icin girdiginde pencerelerden birinin icinde guzelce duzenlenmis bir folluk bulmus. Icinde 12 yumurtayla!:)



Birini biraktik, digerlerini aldik. O gece kumesin kapisini kapadik, ertesi gun tavuklari disari cikardik ve bizim supheli tavugu goz hapsine aldik. Bizimki daha cikar cikmaz, kostur kostur tas eve girdi ve biraz sonra caktirmadan bir baktik, kendi yaptigi follukta oturuyor!

Semih Kaplanoglu'nun Yumurta isimli filmini seyredenler hatirlar. Filmin baslarinda kucuk bir cocuk kahvalti icin bahcede yumurta arar. Biz bu sekilde olmasin diye kumeste guzel bir folluk yaptik ama anlasilan bazilarinin zevkine uymamis!:)

Kumeste yapmaya alistirmak icin bir kac gun cevrili alanin disina cikarmamaya karar verdik. Disari cikmadiklari ilk gun yumurta sayisi 2'ye dustu! Sanirim streslendiler. Ertesi gun 6 tane yumurta! Simdi yavas yavas alisiyorlar. Ama bu sefer de hepsi kumesin icindeki follugu kullaniyorlar, ve yumurtlamasi gelen bagira cagira icerde yumurtlamak icin oturmus olanin basinda bekliyor. Kumesin disina, cevrili alana folluk olarak kullanabilecekleri bir kac alternatif yer koyduk ama pek ragbet gormedi. Bakalim nereye varacak bu isin sonu!

22 Mart 2010 Pazartesi

Bahar geldi, dagildik!

Su aralar sesimiz solugumuz kesildi, farkindayiz da bir turlu enerjimizi toplayip yazamadik. Baharla birlikte bir kosturmacadir gidiyor. Hala bu toprak takvimine uyarak yasamaya alisamadik. Kendimi universitede sinavdan onceki gece sabahlar gibi hissediyorum!:)

Arsada yapilacak herhangi bir isin buyuklugunu, ne kadar zaman alacagini tahmin konusunda cuvalliyoruz. Aslinda problem bir isi tahmin etmekten cok, o isin onculu isleri hic hesaba katmamaktan kaynaklaniyor, ayni yazilim gelistirmede oldugu gibi.

Ornegin is misir dikmek ama birden bire dikilecek yeri hazirlamak icin biribirine bagli 10 tane is cikiyor, kendimi arazinin alakasiz bir yerinde tirpan ile ot bicerken buluyorum (sebze adalarina malc malzemesi cikarmak icin). Bu ortuleme isini daha once de yapmistik, o sirada damla sulamalar altta gomulu kalmis, onlari cikardik. Topragi biraz hahvalandirmak icin uclu catal demir kullanmaya calistik ama bu sirada ekilmis baklalarin koklarini oynattik, onlari biraz mutsuz ettik. Temel permakultur sebzeciligini kavradim zannediyordum ama gercekten yapmaya gelince birsuru detayi bilmedigimiz ortaya cikiyor. Ornegin arada sirada cikan otlari kokunden cekip hemen mulch olarak koyuyorduk ama sonra bunlarin %50'sinin tekrar kok saldigini gorduk. Simdi biraz guneste kurutup oyle koyuyoruz...



Biz daha misir ve aycicegi sokmayi beceremeden bugun Yuksel teyze borulce ve bakla zamani geliyor ona gore dedi!

Asil fiziksel yorgunluk ise fidan dikimlerinden kaynaklandi. Once iki arkadasimizdan birer fidan evlat edindik. Asilanmak uzere cekirdekten cikma bir zeytin ve bir gunluk (sigla). Asagida gunluk agaci yeni yerine alismaya calisiyor:



Ardindan sira satin alinan fidanlara geldi. Fidan siparisi verdigimiz kisi siparisi alirken, ben yarin sabah Datca'ya geliyorum demez mi? Ben onumde 2-3 gun vardir, cukurlarimi hazir ederim derken aniden 9 fidan elimizde patladi. Neyseki daha onceden gozumuz korktugundan sayiyi azaltmistik, yoksa ilk heyecan 30-40 fidanla ugrasmak zorunda kalabilirdik.

Fidan sayisini dusurmemizin bir nedeni de gec kalmamiz oldu. Kisin cok iliman gectigi bir yerde yasadigimizi hala tam algilayamiyorum herhalde. Daha soguk yerler icin baharda yapilacak pek cok aktivite burada neredeyse kisin yapiliyor. Benim kafamdaki "agac baharda dikilir" bilgisi burada ikinci keredir bizi gec birakiyor.

Bu yuzden meyve agaclarini bir kez daha erteleyerek ruzgar kesici ve baklagil destek agaclarina agirlik verdik. Bir de tavuklarin kumesi etrafina nispeten kurakliga ve ruzgara dayanikli dut agaclari siparis ettik.

Hummali 2 gunluk bir calisma sonrasi 3 akasya (baklagil), 1 igde (baklagil), 3 dut, 1 seftali ve 1 hediye armut agacimiz oldu. Armut piyangodan cikti (incir olmadigindan). Burasi armut icin cok sicak diye biliyorum ama yine de diktik bir tarafa, bakalim ne olacak?



Burada konustugum fidanliklar, fidan tupte/saksida olduktan sonra dikim zamaninin onemli olmadigini soyluyorlar. Eger ikna olursak belki birkac hafta icinde 2-3 incir ve birer narenciye dikebiliriz.

Agac dikmek cok tatmin edici bir is, kendinden cok daha fazla yasayacak bir canliya yer hazirlamak gercekten de insani soyle bir dusunduruyor. Ne yalan soyleyeyim yillik sebzelerden cok daha saygideger buluyorum agaclari.

2 Mart 2010 Salı

Somurulerin En Guzeli

Permakultur biliyorsunuz tamamen somuruye dayali bir duzen! Disaridan girdiye para harcamak istemeyen pinti ciftciler mantarlar ve boceklerden baslayip tavuklara, ineklere, kurumus yapraklardan, yaridan kesilmis baklalara ve kocaman agaclara kadar tum canilari gayet akillica somuruyorlar. Tabii burada kilit kelime akillica. Bu oylesine bir somuru duzeni ki hem alan razi hem satan.

Asagidaki fotografta pacali kizlarimiz karin tokluguna (hem de en sevdikleri eksikulak soganlari ile) kuru sogan ekecegimiz bolgede calisirken goruluyor.



Bolgede calisan diger yeralti ekibi (toprak solucanlari) topragi havalandirmak acisindan iyi is cikarmislar, aslinda bu sekilde bir bellemeye ihtiyac yok ama eksi kulak soganlarindan kurtulmanin da en kolay yolu bu, hem de kizlara oyalanacak birsey bulmus oluyoruz :-) Yem tuketiminin azalmasi da cabasi!

Kizlar eselenirken diger yabani ot tohumlarini da biraz azaltiyorlar ve ayrik koklerini temizliyorlar.

Her turlu sorunu ilacla zehirle cozmeye alismis bizler icin doga ile zitlasarak degil de beraberce calismaya alismak kolay degil. Ornegin tavuklarin calistigi bu bolgede seneye yine eksi kulak olacak bir miktar. Ya da ortuleyerek yabani ot mucadelesi yaptigimiz agac altlarinda yine az da olsa ot cikiyor. Amac bunlari sifirlamak degil. Bu zaten hic de dogal bir beklenti degil dusunurseniz. Yapmaya calistigimiz yillar icinde bunlarin yavas yavas azalarak bir sorun olmaktan cikmasi, ondan sonra da belli bir sayida varliklarini ve dengeyi devam ettirmeleri. Bunu bu sekilde soyleyivermek kolay ama aslinda her turlu sorun icin kullanilabilecek derin bir farkindalik bence! Hakkinda olumsuz dusunceler besledigimiz bir unsuru tamamen ortadan kaldirmak yerine onun belli bir seviyede varligina razi olmak, hatta bunun arzulanabilir birsey odugunu dusunmek modern insana o kadar ters ki!

Son fotografin konu ile ilgisi yok. Yillik akasya fotografi zamani! Tum agac arilardan dolayi ugultu icinde, insani biktiracak boyutta...